Badania Galileo
Ilekroć Io przechodziła w cieniu Jowisza, Galileo widział ten księżyc otoczony cienkim pierścieniem jarzącego się gazu, pobudzonego do świecenia uderzeniami elektronów pochodzących z magnetosfery Jowisza. Krótko mówiąc, Io jest ściśle powiązana z tą olbrzymią planetą przez coś, co zasługuje na miano największego obwodu elektrycznego w całym Układzie Słonecznym.Przez większość swojej misji Galileo badał umęczoną powierzchnię Io z bezpiecznej odległości. Na podstawie jasności jarzenia się wulkanów w różnych długościach fal światła widzialnego i podczerwieni oszacowano ich temperaturę, co stanowiło pomiar decydujący dla określenia składu chemicznego lawy. Większość wulkanów na Ziemi wyrzuca lawę o składzie bazaltowymtworzące ją krzemiany żelaza, magnezu i wapnia zastygają w skałę bogatą w minerały oliwin i piroksen. Stopiony bazalt ma temperaturę 13001450 K (około 10501200°C). Natomiast poczynione kilka lat temu obserwacje teleskopowe Io wskazywały na temperaturę 15001800 K. Taki zakres temperatur wyklucza substancje, które topią się w niższych temperaturach, na przykład płynną siarkę proponowaną przedtem jako dominujący na Io płyn wulkaniczny.